23 lutego 1945 r. w Moskwie zebrała się komisja złożona z przedstawicieli dyplomacji tzw. Wielkiej Trójki w osobach Wiaczesława Mołotowa (komisarza ludowego Spraw Zagranicznych Związku Sowieckiego), Williama Averella Harrimana (ambasadora Stanów Zjednoczonych w Moskwie) oraz Archibalda Clarka-Kerra (ambasadora Wielkiej Brytanii również w Moskwie).

Spotkanie było pochodną decyzji podjętych przez liderów trzech głównych państw antyhitlerowskiej koalicji (tj. Franklina D. Roosevelta, Winstona Churchilla i Józefa Stalina) podczas konferencji w Jałcie w dniach 4-11 lutego wspomnianego roku.

Komisja (niekiedy określana w historiografii „Międzynarodową Komisją Dobrych Usług”) miała na celu ustalenie składu przyszłego Tymczasowego Rządu Jedności Narodowej dla pojałtańskiej, okrojonej z jej wschodnich województw (łącznie 45% przedwojennego terytorium) Polski.  

Za sprawą różnic pomiędzy stronami komisji w kontekście wyobrażeń co do przyszłości Rzeczypospolitej Mołotowowi udało się przeforsować sowiecką koncepcję co do składu wspomnianego rządu. Ta okoliczność znacząco przyczyniła się do ściślejszego uzależnienia powojennej Polski od Związku Sowieckiego.